okee, iedereen zal wel Paavoharju en Islaja kennen, of kiila, tomitonttu en dergelijke maar ik ben momenteel naar de nieuwe Kuusumun Profeetta aan het luisteren en fuck zeg, zwaar met de vuisten in de lucht schudden is wel degelijk het geval.

Kuusumun Profeetta (de profeten van de maanmist) is, zoals de naam het al laat vermoeden, een prog band. hun eerste cds waren eigenlijk prog folk, heel goede cds maar daarna verloren ze hun koers omdat ze niet wisten of ze nu heavy of soft gingen spelen. Bon, de nieuwe cd Lyhtykuja (letterlijk de lantaarnsteeg) gooit dingen over een andere boeg. Ik zou het misschien best omschreven als doodserieuze over the top cheesy synth indie prog pop. Tsja, moeilijk in te schatten maar het is precies de sound die ze al jaren naar op zoek zijn en eindelijk gevonden. Met veel momenten waarin ge de zanger kunt inbeelden met ontblote borst ergens op de top van heuvel zijn poetische teksten aan het schallen is terwijl een bende vikingen onder hem, bebaard en met lang haar, staan te headbangen. Zoiets dus. Met leden van Circle en uitgegeven door Ektro dat de laatste tijd geobsedeerd is door het heruitgeven van obscure Japanse black metal. Ik wil maar zeggen, aanschaffen die boel.

ik moet wel zeggen, er staan een paar kutnummers op ook.